وَيَدْعُ الْإِنسَانُ بِالشَّرِّ دُعَاءَهُ بِالْخَيْرِ ۖ وَكَانَ الْإِنسَانُ عَجُولًا
[١١] جاری واهەیە مرۆڤـ داوای خراپ لەخۆی یان لەنەوە و ماڵ و سامانی دەكات، ئەوەش لەكاتی توڕەییدا، هەروەكو چۆن داوای خێر بۆ خۆی دەكات، ئەوەش لەنەزانینی مرۆڤـ و پەلەكردنیدایە، بەڵام خوای پەروەردگار لەبەر بەزەیی خۆی وەڵامی پاڕانەوەی چاكی دەداتەوە، نەك پاڕانەوە خراپەكانی، چونكە دەزانێت كەمەبەستی ئەوەی نیە، وەمرۆڤیش بەسروشتی پەلەكارە .
سورة الإسْرَاء ١١
تەفسیری هەموو سورەتەکان