وَقَالُوا لَوْ شَاءَ الرَّحْمَٰنُ مَا عَبَدْنَاهُم ۗ مَّا لَهُم بِذَٰلِكَ مِنْ عِلْمٍ ۖ إِنْ هُمْ إِلَّا يَخْرُصُونَ
[٢٠] وە ئەو هاوەڵبڕیاردەرانەی قورەیش ووتیان : ئەگەر خوای پەروەردگار بیویستایە كەسمان جگە لەو نەدەپەرست، ئەمەش بەڵگە و بەهانەیەكی ناڕەوا و پوچەڵە، چونكە لە ڕاستیدا خوای پەروەردگار بەڵگەی خستۆتە سەربەندەكانی بەوەی پەیامبەرانی بۆ ڕەوانەكردوون و پەرتووكی بۆ دابەزاندوون، بۆیە بەڵگەهێنانەوەیان بە قەزا و قەدەری خوای پەروەردگار لەپوچەڵترینی پوچەڵەكانە لەپاش ئەوەی كە پەیامبەرانیان ئاگاداریان كردنەوە . ئەوان هیچ زانین وزانستێكی ڕاستیان نیە سەبارەت بەو قسەیەی كە دەیكەن، بەڵكو هەر بە درۆ و دەلەسەوە ئەوە دەڵێن، چونكە هیچ هەواڵ و بەڵگەیەكیان لەلایەن خوای پەروەردگارەوە پێنیە .
سورة الزُّخْرُف ٢٠
تەفسیری هەموو سورەتەکان