ذَٰلِكُم بِأَنَّهُ إِذَا دُعِيَ اللَّهُ وَحْدَهُ كَفَرْتُمْ ۖ وَإِن يُشْرَكْ بِهِ تُؤْمِنُوا ۚ فَالْحُكْمُ لِلَّهِ الْعَلِيِّ الْكَبِيرِ
[١٢] ئەو سزایەشتان ـ ئەی بێباوەڕان ـ بەهۆی ئەوەوەیە كە ئێوە كاتێك بانگ دەكران بۆ یەكخواپەرستی و تەنها كردەوە بۆ ئەو كردن بێباوەڕدەبوون و یاخی دەبوون لێی، وە ئەگەریش هاوەڵ بۆ خوا بڕیاربدرایە ئەوا بەڕاستتان دەزانی و شوێنی دەكەوتن . جا بزانن كە ( اللَّـه ) ـی پاك و بێگەرد و بەرز بڵند هەرخۆی دادوەر وبڕیاردەرە لەنێو دروستكراوەكانیدا، دادپەروەرێكە كە ستەم ناكات، ڕێنمویی ئەوەی بوێت دەیكات و ئەوەشی بوێت گومڕای دەكات، ڕەحم دەكات بەوەی دەیەوێت وسزای ئەوەش دەدات كە خۆی دەیەوێت، هیچ پەرستراوێك نیە شایستەی پەرستن بێت جگە لەو، ئەو خوایەی كە خاوەن بەرزی وبڵندیە لەزات و قەدر و دەسەڵاتیدا، شكۆداری و گەورەیی ومەزنێتی هەر بۆ ئەوە .
سورة غَافِر ١٢
تەفسیری هەموو سورەتەکان