وَأَنذِرْهُمْ يَوْمَ الْآزِفَةِ إِذِ الْقُلُوبُ لَدَى الْحَنَاجِرِ كَاظِمِينَ ۚ مَا لِلظَّالِمِينَ مِنْ حَمِيمٍ وَلَا شَفِيعٍ يُطَاعُ
[وَأَنْذِرْهُمْ يَوْمَ الْآزِفَةِ] وه ئهی محمد - صلی الله علیه وسلم - ئاگاداریان بكهوه له ڕۆژه نزیكهكه كه ڕۆژی قیامهته [الْآزِفَة] ناوێكه له ناوهكانی رۆژی قیامهت [إِذِ الْقُلُوبُ لَدَى الْحَنَاجِرِ كَاظِمِينَ] كاتێك كه دڵهكان دێنه لای گهروو لهلای گهروو ڕائهوهستن له غهم و پهژارهو ترسدا به گریانهوه بێ دهنگن و نه دهردهچن و نه دهگهڕێنهوه بۆ شوێنی خۆیان له ترسناكی دیمهنهكه [مَا لِلظَّالِمِينَ مِنْ حَمِيمٍ وَلَا شَفِيعٍ يُطَاعُ (١٨)] كهسانی ستهمكارو موشریك هیچ خزم و تكاكارێك نیه كه تكایان بۆ بكات و تكاكهی قبووڵ بكرێ و وهربگیرێ.
سورة غَافِر ١٨
تەفسیری هەموو سورەتەکان