وَشَجَرَةً تَخْرُجُ مِن طُورِ سَيْنَاءَ تَنبُتُ بِالدُّهْنِ وَصِبْغٍ لِّلْآكِلِينَ
[وَشَجَرَةً تَخْرُجُ مِنْ طُورِ سَيْنَاءَ] وه دارێكیش كه داری زهیتونه له كێوی (طور له سهیناء) لهوێ زۆرتر ئهڕوێت [تَنْبُتُ بِالدُّهْنِ] كه زهیتی زهیتونی لێ دهرئهكرێ [وَصِبْغٍ لِلْآكِلِينَ (٢٠)] وه زهیتى زهیتون و سركهو ئهو شتانهیشی لێ دروست ئهكرێ بۆ خواردن، (ئهوهى دهیخوات نانى تێههڵدهكێشێت و وهكو بۆیاخ رهنگى دهكات).
سورة المُؤمنون ٢٠
تەفسیری هەموو سورەتەکان