كَيْفَ وَإِن يَظْهَرُوا عَلَيْكُمْ لَا يَرْقُبُوا فِيكُمْ إِلًّا وَلَا ذِمَّةً ۚ يُرْضُونَكُم بِأَفْوَاهِهِمْ وَتَأْبَىٰ قُلُوبُهُمْ وَأَكْثَرُهُمْ فَاسِقُونَ
[٨] بێگومان سیفەت و باوی هاوەڵبڕیاردەران وایە كە هەتا سەركەوتن وبەهێزی لای بەرانبەرەكەیان بێت ئەوا پەیوەست دەبن بەپەیمان وبەڵێنەوە، بەڵام هەركە هەستیان بەهێز و توانا و دەسەڵات كرد بەسەر باوەڕداراندا ئەوا لەو كاتەدا پەیمان وخزمایەتی ڕەچاوناكەن، جا بۆیە هەڵ مەخەڵەتێن بەو هەڵسوكەوتەیان كە لەكاتی ترس و ژێردەستەییدا بەرانبەرتان ئەنجامی دەدەن، چونكە بەزمانیان قسەیەكتان لەگەڵدا دەكەن بۆ ئەوەی لێیان ڕازیبن، كەچی دڵیان پێچەوانەی ئەوەیە و بەو وتانەیان ڕازی نیە، وە زۆرینەیان یاخی وسەرپێچیكارن و پەیمان شكێنن .
سورة التوبَة ٨
تەفسیری هەموو سورەتەکان