وَإِذَا مَا أُنزِلَتْ سُورَةٌ نَّظَرَ بَعْضُهُمْ إِلَىٰ بَعْضٍ هَلْ يَرَاكُم مِّنْ أَحَدٍ ثُمَّ انصَرَفُوا ۚ صَرَفَ اللَّهُ قُلُوبَهُم بِأَنَّهُمْ قَوْمٌ لَّا يَفْقَهُونَ
[١٢٧] وە دووڕوان ئەگەر سورەتێك لە قورئانی پیرۆز داببەزێنرایە دەستیان دەكرد بە چاوداگرتن لەیەكتر، ئەوەش وەكو نكوڵیكردنێك لە دابەزاندنی و گاڵتەپێكردن و لێتوڕەبوون، لەبەر ئەو شتانەی كە تێیـدا دادەبەزێنـرا لـە باسكردن عەیبەكانی ئەوان و كردەوەكانیـان، پاشـان دەیـانووت : ئایـا ئەگەر لەلای پەیامبەر صلى الله عليه وسلم هەستن كەس دەتانبینێت ؟ جا ئەگەر كە نەیانبینیایە هەڵدەسان و لەلای دەڕۆشتن، لەترسی ئابڕوچوونیان، خوای پەروەردگاریش ـ بەهۆی ئەوەی كە تێناگەن و تێنافكرێن ـ دڵەكانی لادان لەوەی كە باوەڕبهێنن .
سورة التوبَة ١٢٧
تەفسیری هەموو سورەتەکان