[إِنَّ هَذَا أَخِي لَهُ تِسْعٌ وَتِسْعُونَ نَعْجَةً] ئه‌مه‌ برامه‌ نه‌وه‌دو نۆ مه‌ڕی هه‌یه‌ [وَلِيَ نَعْجَةٌ وَاحِدَةٌ] وه‌ منیش ته‌نها یه‌ك مه‌ڕێكم هه‌یه‌ [فَقَالَ أَكْفِلْنِيهَا] داوای ئه‌و مه‌ڕه‌یش له‌ من ده‌كات و ئه‌ڵێ: بیده‌ به‌ من [وَعَزَّنِي فِي الْخِطَابِ (٢٣)] وه‌ زاڵ بوو به‌سه‌رمدا له‌ قسه‌كردندا.