قَالَتْ رَبِّ أَنَّىٰ يَكُونُ لِي وَلَدٌ وَلَمْ يَمْسَسْنِي بَشَرٌ ۖ قَالَ كَذَٰلِكِ اللَّهُ يَخْلُقُ مَا يَشَاءُ ۚ إِذَا قَضَىٰ أَمْرًا فَإِنَّمَا يَقُولُ لَهُ كُن فَيَكُونُ
[قَالَتْ رَبِّ أَنَّى يَكُونُ لِي وَلَدٌ وَلَمْ يَمْسَسْنِي بَشَرٌ] مهریهمیش پێی سهیر بوو فهرمووى: ئهی پهروهردگار من چۆن مناڵم ئهبێ له كاتێكدا هیچ مرۆڤێك جیماعی لهگهڵ مندا نهكردووهو من شووم نهكردووه [قَالَ كَذَلِكِ اللَّهُ يَخْلُقُ مَا يَشَاءُ] فریشتهكه فهرمووی: بهم شێوازه خوای گهوره وویستی لهههر شتێك بێت دروستی ئهكات (ئهمهیش رهدده بۆ گاورهكان كه دهڵێن عیسى خوایه یان كوڕى خوایه، بهڵكو خواى گهوره فهرمووى دروستى دهكات و دروستكراوه) [إِذَا قَضَى أَمْرًا فَإِنَّمَا يَقُولُ لَهُ كُنْ فَيَكُونُ (٤٧)] ئهگهر خواى گهوره بڕیاری ههر شتێك بدات ئهوا پێی ئهفهرمووێ: ببه یهكسهر ئهو شتهش ئهبێ.
سورة آل عِمرَان ٤٧
تەفسیری هەموو سورەتەکان