به‌هه‌شت لوتكه‌ی ئومێد و ئامانجی ژیانی ئیماندارانه‌، ئێمه‌ش لێره‌وه‌ له‌م مینبه‌ره‌وه‌ له‌روانگه‌ی پێشینانه‌وه‌ له‌گه‌ڵ میوانه‌كانماندا به‌ره‌و به‌هه‌شت هه‌نگاو هه‌ڵده‌گرین ،به‌هه‌شت ماڵ ومینبه‌روسه‌كۆی ئه‌وانه‌یه‌ كه‌له‌ئاسوده‌یی ده‌گه‌رِێن له‌دنیایه‌كدا كه‌پرِه‌ له‌مه‌ینه‌ت وخه‌م وزبری وگومان ودڵه‌راوكێ ئێمه‌ له‌ به‌هه‌شته‌وه‌ ئارامی ودڵنیایی ده‌كه‌ینه‌ دیاری.

ئه‌ی ژنى مێرددار ئاگادار به‌!

پێغه‌مبه‌رصلى الله عليه وسلم ده‌فه‌رموێ:
((لا تباشر المرأة المرأة فتنعتها لزوجها كأنه ينظر إليها)). رواه أحمد في المسند والبخاري وأبوداود والترمذي (حديث صحيح)

واته‌: با ئافره‌ت وه‌سفی جوانی و شۆخ و شه‌نگی ئافره‌تێكی تر بۆ مێرده‌كه‌ی نه‌كات به‌و شێوه‌یه‌ی، كه‌ وا له‌ مێرده‌كه‌ی بكات ته‌ماشای بكات و ئاواش وه‌سفی ده‌كات، كه‌ ده‌یهێنێته‌ پێش چاوی.
ئه‌م ته‌وجیهه‌ی پێغه‌مبه‌رصلى الله عليه وسلم ، ده‌رونی ئاده‌میزاد به‌ دیار ده‌خات و ده‌یناسێنێ و مه‌ترسى یه‌كه‌شی ده‌خاته‌ رِو، كه‌ زۆر جار به‌ هۆی وه‌سف كردنی ئافره‌تێك بۆ پیاو ده‌بێته‌ هۆی ئه‌وه‌ی دڵی پیاوه‌كه‌ بۆ لای ئافره‌ته‌ وه‌سف كراوه‌كه‌ بچێ، نیازی خراپی هه‌بێ و ئافره‌ته‌كه‌ ببێته‌ نێچیری خۆشه‌ویستی.
ئیبن القیم ده‌ڵێ: ئه‌و شتانه‌ی ده‌بنه‌ هۆی خۆشه‌ویستی بۆ خۆشه‌ویستراو چوارن:
یه‌كێكیان: ته‌ماشا كردن به‌ چاو، یان به‌ دڵ، كه‌ بۆی وه‌سف ده‌كرێ، چونكه‌ زۆربه‌ی خه‌ڵك خۆشه‌ویستى یان به‌بێ بینین بۆ دروست ده‌بێ.
جا له‌به‌ر ئه‌مه‌ پێغه‌مبه‌رصلى الله عليه وسلم حه‌رامی كردوه‌ ئافره‌ت وه‌سفی ئافره‌تێكی تر بۆ مێرده‌كه‌ی بكات..روضة المحبين ص 88