|
|
|
|
 |
ههرِهشه كردن لهو كهسانهی
دهرههق به خێزانیان رهزیلن |
 |
|
خوای گهوره له مهدح كردنی عهبدهكانیدا دهفهرموێ:{وَالَّذِينَ
إِذَا أَنفَقُوا لَمْ يُسْرِفُوا وَلَمْ يَقْتُرُوا وَكَانَ بَيْنَ
ذَلِكَ قَوَامًا} الفرقان:67
واته: ئهوانهشن كه لهكاتى ماڵ بهخشینا، نه یهكجارى دهست
بڵاون، نه تهواویش دهست قوچاون، ههر لهو ناوهنده ماون.
پێغهمبهر(صلى الله عليه
وسلم) فهرمویهتی:
((كفى بالمرء إثماً أن يضيع من يقوت!)).
رواه
مسلم
واته: مرۆڤ ئهوهنده گوناههى بهسه، كه قوتى ئهوانه نهدات،
كه لهسهریهتى بیانژێنێ.
ههروهها دهفهرموێ:
((إن الله سائل كل راع عما استرعاه، أحفظ ذلك أم ضيع،
حتى يسأل الرجل عن أهل بيته)).
رواه
ابن حبان في صحيحه
واته: خوای گهوره له ههمو لێپرسراوێك دهپرسێتهوه دهربارهی
ئهو كهسانهی كه له ژێر دهستی كار دهكهن، كه ئایا مافی ئهوانی
پاراستوه، یان مافهكانی خواردوه و به فیرِۆی داوه، تهنانهت پیاو
دهربارهی خێزانهكهی لێی دهپرسرێتهوه، ئایا چۆنی پهروهرده
كردوه و بهخێوی كردوه؟.
|
|