به‌هه‌شت لوتكه‌ی ئومێد و ئامانجی ژیانی ئیماندارانه‌، ئێمه‌ش لێره‌وه‌ له‌م مینبه‌ره‌وه‌ له‌روانگه‌ی پێشینانه‌وه‌ له‌گه‌ڵ میوانه‌كانماندا به‌ره‌و به‌هه‌شت هه‌نگاو هه‌ڵده‌گرین ،به‌هه‌شت ماڵ ومینبه‌روسه‌كۆی ئه‌وانه‌یه‌ كه‌له‌ئاسوده‌یی ده‌گه‌رِێن له‌دنیایه‌كدا كه‌پرِه‌ له‌مه‌ینه‌ت وخه‌م وزبری وگومان ودڵه‌راوكێ ئێمه‌ له‌ به‌هه‌شته‌وه‌ ئارامی ودڵنیایی ده‌كه‌ینه‌ دیاری.

جوتبون له‌ رِۆژی رِه‌مه‌زان

((جاء رجل الى النبي صلى الله عليه وسلم فقال: يا رسول الله هلكت. قال: وما أهلكك؟ قال: وقعت على أهلي وأنا صائم، فقال رسول الله: هل تجد رقبة تعتقها؟ قال: لا! قال: فهل تستطيع أن تصوم شهرين متتابعين؟ قال: لا؟ قال: هل تجد إطعام ستين مسكيناً؟ قال: لا؟ قال: فأجلس! فبينما نحن على ذلك إذ أتى صلى الله عليه وسلم بعرْقٍ فيه تمر، فقال: أين السائل. قال: أنا. قال: خذ هذا فتصدق به. قال: أ على الأرض أفقر مني؟ فوالله ما بين لابيتها أهل بيت أفقر منا! فضحك رسول الله صلى الله عليه وسلم وقال اطعمه أهلك!)). رواه البخاري ومسلم وغيرهما

واته‌: پیاوێك هاته‌ لای پێغه‌مبه‌رو گوتى: ئه‌ی پێغه‌مبه‌ری خوا، به‌هیلاك چوم.
پێغه‌مبه‌ر فه‌رموی: چ شتێك به‌هیلاكی بردوی؟
گوتى: به‌رِۆژو بوم و له‌گه‌ڵ خێزانه‌كه‌م جوت بوم.
پێغه‌مبه‌ری خوا فه‌رموی: ئایا چ شتێكت هه‌یه‌ عه‌بدێكی پێ رِزگاركه‌ی؟
گوتى: نه‌خێر!
پێغه‌مبه‌ر فه‌رموی: ئایا ده‌توانی دو مانگ یه‌ك له‌دوای یه‌ك به‌رِۆژو ببی؟
گوتى: نه‌خێر.
پێغه‌مبه‌ر فه‌رموی: ئایا هیچت هه‌یه‌ شه‌ست فه‌قیری پێ نان بده‌ی؟
گوتى: نه‌خێر.
پێغه‌مبه‌ر فه‌رموی: دانیشه‌!
ده‌ڵێ: ئێمه‌ به‌و حاڵه‌ته‌ ماینه‌وه‌ تا كاتێك پێغه‌مبه‌ر صلى الله عليه وسلم زه‌نبیله‌ خورمایه‌كی هێناو فه‌رموی: ئه‌و كه‌سه‌ی پرسیاری كرد له‌ كوێ یه‌.
ده‌ڵێ گوتم: ئه‌وه‌تام لێره‌.
پێغه‌مبه‌ر فه‌رموی: ئه‌مه‌ وه‌رگره‌و بیكه‌ به‌خێر له‌بری ئه‌و كاره‌ی كردوته‌.
ئه‌ویش گوتى: له‌سه‌ر ئه‌م ئه‌رزه‌ كه‌س له‌من هه‌ژارتر هه‌یه‌؟!
پێغه‌مبه‌ری خوا صلى الله عليه وسلم پێكه‌نى و فه‌رموی: كه‌واته‌ ئه‌م خورمایه‌ ده‌رخواردى خێزانه‌كه‌ت بده‌!